Astrokalendarz na październik

fot. stellarium

Październik to pierwszy pełny miesiąc jesieni, któremu często towarzyszy ostatni powiew lata. Przypomnijmy sobie zatem co przyniosło tegoroczne lato.

Astronomiczne lato rozpoczęło się 21 czerwca i trwało 93 dni. W czasie najdłuższych dni w roku Słońce chowa się pod horyzont bardzo płytko co skutkuje brakiem nocy astronomicznych. A te w całym kraju rozpoczęły się po kilkumiesięcznej przerwie pod koniec lipca. Płytkie położenie słońca skutkowało powstawaniem pięknych, wzbudzających zachwyt obłoków srebrzystych czyli tzw. chmur mezosferycznych. Koniec lipca dał długie całkowite zaćmienie Księżyca. Kolejną atrakcją tegorocznego letniego nieba była Wielka Opozycja Marsa. Czerwona planeta swoim blaskiem wzbudzała pytania wielu osób: co tak nagle rozbłysło w tej części nieba. Sierpień dał spektakl w postaci Perseidów w obserwacji których, nie przeszkodził Księżyc. Koniec lata przyniósł nad północną częścią kraju zorze polarną.

Słońce

fot. stellarium

W październiku Słońce znajduje się w Pannie i pozostanie tam do końca miesiąca. Niestety jego wysokość nad horyzontem będzie sukcesywnie malała. Już teraz mamy znacznie krótsze dni, w październiku odczujemy to dużo mocniej.

Księżyc

Po pełni która miała miejsce pod koniec września będzie go ubywać wraz z kolejnymi dniami października. Bezksiężycowe noce przypadną na pierwszą połowę miesiąca a fazy srebrnego globu układają się następująco:

2 października – III Kwadra

9 października – nów Księżyca

16 października – I kwadra

24 października – pełnia

31 października – III kwadra

W okresie między nowiem a I kwadrą zachęcam do wypatrywania światła popielatego.

8 października nad ranem a od 10 października wieczorem.

Najlepszy efekt następuje do trzech dni po nowiu. 11 października wąski sierp Księżyca spotka się z Jowiszem w gwiazdozbiorze Wagi na niebie zachodnim. 5 października Księzyc znajdzie się najbliżej ziemi czyli w perygeum znajdując się w odległości 366399 km od Ziemi zaś w apogeum 404215 km od Ziemi 17 października a ostatniego dnia miesiąca znów w perygeum w odległości 370226 km.

Planety

Pod względem widoczności październik będzie jednym z gorszych miesięcy w ciągu roku. Dość wcześnie na zachodnim niebie będzie chował się za horyzontem Jowisz, niedługo po nim Saturn, zaś jeszcze przed północą skryje się Mars. Nad ranem nie są widoczne żadne planety. Miłośnicy obserwacji teleskopowych mogą wypatrywać Neptuna, który górował będzie w gwiazdozbiorze Wodnika (pomyłka w filmie, za którą przepraszam) o godz. 22/21.00 po zmianie czasu na zimowy. Królem nieba będzie Uran, któremu niebawem poświęcę dłuższą chwilę.

11 października Koniunkcja Księżyca z Jowiszem na niebie Zachodnim

15 października jeszcze bliższa koniunkcja Księżyca z Saturnem

18 października koniunkcja Księżyca z Marsem w gwiazdozbiorze Koziorożca.

Meteory

8 Października czeka nas maksimum roju drakonidów. Są one pozostałością po komecie 21P Giacobini – Zinner, którą mogliśmy obserwować w sierpniu i wrześniu na naszym niebie (szczegóły w filmie).
21 października maksimum roju Orionidów. To jeden z najszybszych rojów meteorów (szczegóły w filmie).

Przeloty Międzynarodowej Stacji kosmicznej oraz widoczność flar irydium dostępne na heaens-above.com.

W październiku urodzili się: Ejnar Hertzsprung, który sklasyfikował gwiazdy wiążąc ich barwę z jasnością absolutną oraz Henry Norris Russell, który również zajmował się tym czym Hertzsprung nie wiedząc o tym. I tak powstał diagram Hertzsprunga – Russela.

fot. Richard Powell

wizualizacje:

 

Podoba się? Polub
About the author

Kamil

Miłośnik i propagator astronomii, astrofotograf, na co dzień student dziennikarstwa i komunikacji społecznej KUL, najlepiej czuje się z aparatem w ręku. Podobno fajnie się mnie czyta?

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*